Poema 20 (Pablo Neruda)

Mi por skirbi e versonan di mas tristu awe nochi.

Skirbi, por ehèmpel: “Nochi ta yen di strea, 
i leu ayariba nan ta tembla, blou.” 
Bientu djanochi ta bòltu den shelu i ta kanta.

Mi por skirbi e versonan di mas tristu awe nochi. 
Mi a stim’é, i tin biaha e tambe tabata stimami. 

Riba nochinan manera esaki mi tabatin e den mi brasa. 
Asina tantu biaha mi a sunchié bou di shelu infinito. 

E tabata stimami, i tin biaha ami tambe tabata stim’é. 
Kon mi por a laga di stima su wowonan asina grandi i fiho?

Mi por skirbi e versonan di mas tristu awe nochi. 
Realisá ku e no ta di mi. Sinti ku m’a pèrd’é. 

Tende nochi inmenso, ainda mas inmenso sin dje. 
Anto verso ta baha riba mi alma manera serena riba yerba. 

Kiko ta importá ku mi amor no por a sigui ten’é.
Nochi ta tur na strea i e no ta serka mi. 

Esei, i nada mas. Leu ayá tin hende ta kanta. Te leu ayá. 
Mi alma no por soportá ku m’a pèrd’é.

Mi mirada ta busk’é, manera pa hal’é aserka.
Mi kurason ke hañ’é, i e no ta serka mi. 

E mes nochi ku ta pone e mes palunan pèrdè koló,
nos, di otro tempu, no ta nos mes mas.

Ta bèrdat ku ya mi n’ ta stim’é, pero esta hopi mi tabata stim’é. 
Mi bos tabata sigui bientu pa yega na su orea.

Di otro. Di otro lo e ta manera promé ku tempu di mi sunchinan. 
Su bos, su kurpa blanku. Su wowonan infinito.

Ya mi no ta stim’é, ta bèrdat, pero kisas mi ta stim’é ainda. 
Esta kòrtiku amor ta, i olvido asina largu.

Pasobra den tantu nochi manera esaki mi tabatin e den mi brasa, 
mi alma no por konformá ku m’a pèrd’é. 

Ni maske si esaki ta e último doló ku e ta kousami, 
i esakinan e último versonan ku mi ta skirbi p’e.

(tradusí pa Philip ‘Fifi’ Rademaker)

papPapiamentu