Het vuur dat oplicht…

Voor alles is er een tijd.
Ja, voor alles, schreef de wijze Salomon.

Soms lijkt de tijd stil te staan, om zich vervolgens weer te versnellen.
De zon bewandelt haar eigen gekozen pad, maar wij dan?

Salomon, de zoon van koning David, werd gedrapeerd met kennis, verhuld in goud.
Al heel vroeg mocht hij erbij zijn. Aan de Allerhoogste vroeg hij nederig om hem te beschermen en te leiden.

Echter ik, hoeveel is mij ten deel gevallen?

Velen om mij heen zijn verwikkeld geraakt in hun eigen strijd om mij de weg te dwarsbomen.

Maar ik ben geen Salomon, bij lange na niet. Ik ben ik, vervuld van emoties die er al langere tijd naar verlangden gekanaliseerd te worden.

De horizon heb ik nagejaagd.

Het Oosten met twee handen willen grijpen, maar werd bedwelmd voordat ik ontdekte waarnaar ik werkelijk op zoek was.

Op zoek naar mijn zielsverwant struikelde ik ontelbare keren.

En dan ineens, op een onverwacht moment, verscheen een ster aan het firmament. Geen kerstster, maar één die speciaal voor mij leek gecultiveerd. Bijna magisch om het in de juiste woorden te omschrijven.

Ze is gekomen om te blijven en ik verwelkom haar met alles wat mij is toevertrouwd.

Mocht dit de wijsheid zijn waarnaar Salomon verlangde?

Een zielsverwant ontmoeten die niet wedijvert met de krochten van mijn bestaan, maar deze weet te bezingen met dezelfde charme waarmee ik haar, met pen en hart, wil liefkozen.

Charlton G. Marcos
06-05-2026
Saigon, Vietnam