Boter cu Nostalgia aden

Bogota t’un ciudad friu
cu no tin costa.
Encera memey di sero
cu ta rondona un hende
mescos cu e maskernan
cu por rondonabo
den un atraco.

E montañanan di Bogota
parce un grupo di penitenciario,
bisti na klechi cora-oraño
di djadomigo di pashon,
masker bou capuchon di punta punta
candel’i macamba briyando na man.

Riba dianan miho, podise e seronan parce
e pikonan di parha chikito
pidiendo cuminda di mama warawara ariba.
Ma, Bogota no ta ningun neishi

salbo akinan, na banda di bo sinta
paden, riba futon
nos ta comparti dos beker di biña
akiden, sala kenta pa chemene.
Biña ta balia den beker,
campana di cristal marino ta zona.
Balumbra di lama bou di bo pecho

Ola di biña scur ta subi, baha,
copia di anochi di lama
memey dje glas.
Wak, weita
linterna di metal
flotante na cant’i waf,
subi baha draai
den awa scur,
su luz ta kinipi, guia
barco: e torennan horizontal, drumi,
toren gemelo
ta lombra, ta drenta, sali haf
E bramamento di crucero ta zona
Un baca, yorando henter anochi

Drumi rib’e scuma
den e toren di soño mobil,
soño ta priminti
bola di luz entre e wampanarianan
cu parce waaier di señoranan memorioso

E crucero ta colma cu un infinidad di lampi 
Mask’e tin miles di balcon
mane’ e wowonan di un Argos sperta,
E drumidornan den e crucero
nan lo bay,
nan lo bin, nan lo bay-bin
sin habri wowo nunca.

Semper bay, aboso lo keda bonbini,
sin bisa ayo nunca
na e brugnan di piedra di coral,
di diabaas y calichi muha,
piedra cu ta corda ainda
su concebimento di simakan
su nacemento di un volcan lubida. 

Arturo Desimone

papPapiamentu